

W każdym chorwackim domu ukryta jest przynajmniej jedna butelka prawdziwej domowej rakii, która przechowywana jest na specjalne okazje, kiedy należy wznieść toast, przy dużych imprezach, na cześć chętnie widzianego gościa lub po prostu za życie.
Łyk tego sławnego i mocnego napoju piecze i pali wszystko od ust aż do żołądka, rozprzestrzeniając przyjemne ciepło w ciele osoby, która go pije. Obok oliwy z oliwek, czosnku, miodu i smalcu, rakija była zawsze uważana za jedno z najlepszych lekarstw na większość bóli ciała i emocjonalnych. Masz problemy z żołądkiem? Rozwiązaniem jest rakija. Boli Cię ząb? Znowu rakija. Masz ranę? Rakija zdezynfekuje.
Poza zdrowiem rakiję pije się też na dobry humor w towarzystwie i w ten sposób na stół stawiano kilka rodzajów, żeby każdy znalazł coś dla siebie. Nawet osoby niepijące często dobrze wiedzą, że ich słodycz zwiększa się wraz z utratą przejrzystości płynu, dlatego początkujący dla siebie wybiorą gęste rakije, które są podobne do likierów, jak viśniówka, pigwówka albo orzechówka, a odważni będą się delektować mocą i ostrością travaricy, śliwowicy, lozy i komovicy.
Narodowy napój krajów bałkańskich rakija powstaje dzięki destylacji fermentujących owoców i to najczęściej śliwek, winogron, gruszek, fig, pigwy, orzechów i tak dalej. Po kilku tygodniach fermentacji przejrzałych owoców w drewnianych naczyniach, do której dochodzi, żeby powstała mieszanka nazywana komin, przygotowuje się duże kotły miedziane na początek destylacji rakiji. Sama destylacja trwa dwie do trzech godzin i jest powolnym procesem, przy którym należy uważać, żeby komin nie wykipiał. Tak samo jak picie, tak i destylacja rakii najczęściej odbywała się w dobrym towarzystwie, a wokół kotła zawsze kręcili się wszyscy z sąsiedztwa. W kotle podgrzewano komin, z którego wychodziły opary alkoholu i poprzez proces chłodzenia zmieniały się w drogocenny płyn.
Większość rakii przechodzi przez proces długiej destylacji, która daje mocniejszy trunek z większym procentem alkoholu, a wraz ze wzrostem mocy, zmniejsza się liczba kieliszków, które trzeba wypić, żeby cieszyć się jej leczniczymi cechami.