Dubrownicka malvazija

Dubrownicka malvazija

Tradycja uprawy dubrownickiej malvaziji w okolicach Dubrownika liczy ponad sześć wieków. Dziś wytwarza się z niej wina wytrawne i świeże, a także mocne i słodkie wina deserowe (prošek).

 

Ceniona dubrownicka malvazija nie jest rodzimą chorwacką odmianą, choć tak mogłaby sugerować jej chorwacka nazwa. Prawdopodobnie pochodzi z Grecji, skąd przybyła do Włoch, Hiszpanii i Chorwacji, tak że obecnie rośnie we wszystkich krajach śródziemnomorskich, w których uprawia się winorośl. Powszechnie znana jest pod nazwami malvasia di Lipari,malvasia di Sardegna, malvasia di Sitges czy też greco di Gerace, wielu Chorwatów uważa ją jednak za odmianę rodzimą, ponieważ uprawiana jest w naszym regionie od ponad sześciuset lat. Bowiem już w 1424 roku znajdziemy w Republice Dubrownickiej wzmiankę na temat sprzedaży wina, zwanego malvazija dubrownicka, w cenie wyższej od tej przewidzianej przepisami prawa Republiki.

 

Najwięcej winnic i producentów wina z tej białej odmiany tradycyjnie znajdziemy w Konavle, gdzie uprawia się ją głównie na Konavoskim polju. Podobnie jak w przypadku wielu mniejszych lokalnych odmian, w pewnym momencie dubrownickiej malvaziji zaczęło grozić zapomnienie i wyginięcie, ale oddani winiarze przywrócili jej dawną popularność tak, że coraz większą uwagę poświęca się obecnie jej uprawie. Ponieważ dubrownicka malvazija, jako odmiana winorośli, jest wrażliwa i przeważnie słabo i późno owocuje, zaleca się jej uprawę w regionie środkowej i południowej Dalmacji ze względu na optymalne warunki klimatyczne. Słodkie owoce tej odmiany wina dają mocne, najwyższej jakości wino, dlatego też z dubrownickiej malvaziji wytwarza się zarówno wina wytrawne, jak również słodkie wina deserowe (prošek), które są prawdziwym dalmatyńskim specjałem. Ponieważ wina wytwarzane z tej odmiany są mocne, a jednocześnie świeże, serwuje się je do dań z ryb morskich i rzecznych jak również do mięs.