Vrbovečka pera

Vrbovečka pera

Gorąca vrbovečka pera, co dopiero wyjęta z pieca chlebowego, to widok, który radował wszystkie pokolenia wielu rodzin z miejscowości Vrbovec, ponieważ danie to było prawdziwym wzmocnieniem po ciężkiej pracy na polu i w domu. Przepis na tę specjalność, najczęściej przekazywany z matki na córkę, przetrwał do dziś dzięki lokalnym stowarzyszeniom, które starają się spopularyzować metody jej przyrządzania, a także dzięki targom i wydarzeniom, takim jak „Co jedli nasi przodkowie”, w czasie których pokazuje się jak przygotować takie zapomniane potrawy i tym samym uratować je od zapomnienia.

 

 

Pera przygotowywana była przez zaradne gospodynie jako pieczony przysmak oparty na prostych składnikach, które można było znaleźć w każdej spiżarni w całym rejonie Vrbovca. W skład wchodzą: domowe mleko, trochę cukru i soli, tłuszcz, mąka, grysik, śmietana, ser, jajka i drożdże, czyli składniki często używane w codziennym gotowaniu. Podczas przygotowywania chleba gospodynie domowe oddzielały kawałek ciasta zwanego zakwas, dodawały stopiony smalec, mleko i mąkę i wyrabiały je ponownie, tworząc bazę pery. Ciasto zwijano w kształt koła, bezpośrednio na łopacie, którą wkładano perę do pieca chlebowego. Jako nadzienie używano mieszaniny ze świeżego sera i śmietany, grysiku lub mąki kukurydzianej, a następnie pokrywano śmietaną, do której dodawano jajka. Pomimo tego, że najczęściej przygotowywana jako słone danie, mogła być również w wersji na słodko. Wtedy do nadzienia dodawano trochę cukru. Przed włożeniem do pieca ważne było, aby krawędzie ciasta zawinąć do wewnątrz, aby nadzienie pozostało na środku.

 

 

Chociaż tradycyjnie pieczone są w prawdziwym piecu chlebowym i to dopiero po tym, jak pierwotny ogień został już wypalony, aby nie przypalić ciasta, teraz piecze się je z równym powodzeniem w klasycznym piekarniku. Pieczoną perę należy pokroić na kawałki podobnie jak pizzę lub klasyczne ciasto, a najsmaczniejsza była na gorąca i podana ze szklanką zimnego jogurtu.