Starigradsko polje

Starigradsko polje

Sinds juli 2008 staat ook Starigradsko polje op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. In de toelichting van deze wereldorganisatie wordt benadrukt dat de wijngaarden en olijfbomen van Starigradsko polje ´vrijwel onveranderd´ zijn gebleven vanaf de eerste kolonisatie van de oude Grieken tot op heden, en dat zij de unieke getuigen zijn van de geometrische systemen die in het antieke tijdperk werden gebruikt om het land te verdelen. 

In de zomer van 385 v.Chr. werd vanuit de stad Parosa, op een eiland in de Egeïsche Zee, een groep van ongeveer honderd gezinnen naar de Ionische baai gestuurd, zoals de Grieken de Adriatische Zee noemden, om er een kolonie te stichten. Hun doel was het eiland Hvar (oude naam Fiteja) en ze werden geleid door ene Okist. Het was zijn plicht om er in de nieuwe kolonie voor te zorgen dat het land rechtvaardig verdeeld werd tussen de immigranten. In het midden van het veld, op een plek waarop vrijwel de gehele vlakte te overzien is, is het uitgangspunt van de verdeling, de omfalos, aangeduid. Met een groma, een eenvoudig antiek meetinstrument, werd het veld uitgemeten en verdeeld in percelen van 1 bij 5 voren, ongeveer 180 bij 900 meter. Er werden ook stenen ter afscheiding uitgehouwen met daarop de namen van de perceeleigenaars. De Illyriërs konden zich echter niet vinden in de opdeling van het eiland en van de kust en vielen in 384 v.Chr. de stad aan. 

De Grieken wonnen de strijd echter, waardoor ze gebruik konden gaan maken van het gehele Starogradsko polje, de grootste vruchtbare vlakte van de Adriatische eilanden.