De kathedraal van St. Jacob, die gebouwd werd tussen 1431 en 1535, getuigt van de belangrijke uitwisselingen op het gebied van monumentale kunst tussen Noord-Italië, Dalmatië en Toscane in de 15e en de 16e eeuw. Drie architecten - Francesco di Giacomo, Juraj Dalmatinac en Nikola Firentinac - ontwikkelden een bouwstijl die volledig in steen werd uitgevoerd, waarbij zij een unieke techniek hebben toegepast voor de koepel van de kathedraal. Het resultaat is een harmonie van stenen, die overeenkomt met de bouwmethoden en de absolute harmonie binnen de kathedraal.